Wypełnienia kompozytowe Katowice

Wypełnienie kompozytowe — czym jest i dlaczego zastąpiło amalgamat?

Kompozyt to materiał wypełniający zbudowany z żywicy organicznej wzmocnionej cząsteczkami ceramiki lub szkła — polimeryzowany światłem niebieskim bezpośrednio w jamie ustnej, twardy w ciągu sekund od naświetlenia. Wyparł amalgamat (szary metal) jako dominujący materiał wypełniający z trzech powodów: estetyki — kompozyt dobierany jest kolorystycznie do szkliwa i jest niewidoczny, adhezji — łączy się z tkankami zęba chemicznie i mechanicznie eliminując konieczność nadmiernego opracowania ubytku, oraz bezpieczeństwa — nie zawiera rtęci.

Wypełnienie kompozytowe jest rozwiązaniem przy ubytku próchnicowym małym i średnim, złamaniu lub odłamaniu fragmentu korony, erozji szkliwa oraz korekcie kształtu i koloru pojedynczego zęba bez konieczności wykonywania licówki. Przy rozległych ubytkach zajmujących więcej niż połowę powierzchni żującej rekomendujemy inlay lub onlay laboratoryjny — kompozyt bezpośredni przy dużych ubytkach ma ograniczoną trwałość mechaniczną. W Krzemień Stomatologia Implantologia wypełnienia kompozytowe wykonujemy w znieczuleniu miejscowym, z izolacją koferdam przy wskazaniach klinicznych i diagnostyką RVG przed opracowaniem.

Kiedy wypełnienie kompozytowe — a kiedy inlay, korona lub leczenie kanałowe?

Wybór właściwego rozwiązania zależy od zaawansowania zmiany próchnicowej i ilości zachowanej tkanki twardej zęba. Wypełnienie kompozytowe bezpośrednie jest optymalne gdy ubytek obejmuje do około połowy powierzchni żującej, guzki zęba są nienaruszone i zachowana jest wystarczająca ilość szkliwa do adhezji. Gdy ubytek jest rozległy lub obejmuje guzki — inlay lub onlay laboratoryjny daje wyższą trwałość i lepszą ochronę osłabionych tkanek. Gdy próchnica dotarła do miazgi lub ząb boli samoistnie — konieczne jest leczenie kanałowe przed odbudową. Gdy ząb jest zniszczony na tyle rozlegle że wypełnienie lub inlay nie zapewnią długoterminowej trwałości — wykonujemy koronę protetyczną. Oceniamy każdy przypadek indywidualnie po diagnostyce RTG — nie według schematu.

Jak przebiega wykonanie wypełnienia kompozytowego krok po kroku?

Diagnostyka. Każdemu nowemu pacjentowi wykonywane jest RTG przeglądowe (panoramiczne). Dodatkowo jeśli to konieczne, przed opracowaniem ubytku wykonujemy punktowe zdjęcie RTG (RVG) oceniające zasięg próchnicy i odległość zmiany od miazgi. Przy próchnicy głębokiej oceniamy żywotność miazgi i podejmujemy decyzję o postępowaniu — wypełnienie bezpośrednie, podkład ochronny czy leczenie kanałowe.

Znieczulenie. Podajemy znieczulenie miejscowe. Opcją do wyboru dla naszych pacjentów jest system Quicksleeper — znieczulenie komputerowo kontrolowane, bez bólu i pieczenia podczas iniekcji. Przy małych, powierzchownych ubytkach w szkliwie znieczulenie może być zbędne — decydujemy po ocenie klinicznej i preferencjach pacjenta.

Opracowanie ubytku. Usuwamy zmienioną próchnicowo tkankę wiertłami z nasypem diamentowym. Przy próchnicy głębokiej stosujemy podkład z wodorotlenku wapnia lub MTA chroniący miazgę. Opracowanie ubytku przy kompozycie jest oszczędniejsze niż przy amalgamacie — adhezja kompozytu nie wymaga podcinania ścian dla mechanicznej retencji.

Odbudowa kompozytem. Trawimy szkliwo kwasem ortofosforowym, aplikujemy primer i bond, następnie nakładamy kompozyt warstwami — każda warstwa o grubości 1–2 mm naświetlana oddzielnie eliminując naprężenia polimeryzacyjne. Modelujemy kształt anatomiczny zęba, sprawdzamy kontakty zgryzowe i polerujemy powierzchnię do gładkości szkliwa.