Wypełnienia kompozytowe Katowice

Wypełnienie kompozytowe — czym jest i dlaczego zastąpiło amalgamat?

Kompozyt to materiał wypełniający zbudowany z żywicy organicznej wzmocnionej cząsteczkami ceramiki lub szkła — polimeryzowany światłem niebieskim bezpośrednio w jamie ustnej, twardy w ciągu sekund od naświetlenia. Wyparł amalgamat (szary metal) jako dominujący materiał wypełniający z trzech powodów: estetyki — kompozyt dobierany jest kolorystycznie do szkliwa i jest niewidoczny, adhezji — łączy się z tkankami zęba chemicznie i mechanicznie eliminując konieczność nadmiernego opracowania ubytku, oraz bezpieczeństwa — nie zawiera rtęci.

Wypełnienie kompozytowe jest rozwiązaniem przy ubytku próchnicowym małym i średnim, złamaniu lub odłamaniu fragmentu korony, erozji szkliwa oraz korekcie kształtu i koloru pojedynczego zęba bez konieczności wykonywania licówki. Przy rozległych ubytkach zajmujących więcej niż połowę powierzchni żującej rekomendujemy inlay lub onlay laboratoryjny — kompozyt bezpośredni przy dużych ubytkach ma ograniczoną trwałość mechaniczną. W Stomatologii Krzemień wypełnienia kompozytowe wykonujemy w znieczuleniu miejscowym Quicksleeper 5, z izolacją koferdam przy wskazaniach klinicznych i diagnostyką RVG przed opracowaniem.

Kiedy wypełnienie kompozytowe — a kiedy inlay, korona lub leczenie kanałowe?

Wybór właściwego rozwiązania zależy od zaawansowania zmiany próchnicowej i ilości zachowanej tkanki twardej zęba. Wypełnienie kompozytowe bezpośrednie jest optymalne gdy ubytek obejmuje do około połowy powierzchni żującej, guzki zęba są nienaruszone i zachowana jest wystarczająca ilość szkliwa do adhezji. Gdy ubytek jest rozległy lub obejmuje guzki — inlay lub onlay laboratoryjny daje wyższą trwałość i lepszą ochronę osłabionych tkanek. Gdy próchnica dotarła do miazgi lub ząb boli samoistnie — konieczne jest leczenie kanałowe przed odbudową. Gdy ząb jest zniszczony na tyle rozlegle że wypełnienie lub inlay nie zapewnią długoterminowej trwałości — wykonujemy koronę protetyczną. Oceniamy każdy przypadek indywidualnie po diagnostyce RTG — nie według schematu.

Jak przebiega wykonanie wypełnienia kompozytowego krok po kroku?

Diagnostyka. Przed opracowaniem ubytku wykonujemy punktowe zdjęcie RTG (RVG) oceniające zasięg próchnicy i odległość zmiany od miazgi. Przy próchnicy głębokiej oceniamy żywotność miazgi i podejmujemy decyzję o postępowaniu — wypełnienie bezpośrednie, podkład ochronny czy leczenie kanałowe.

Znieczulenie. Podajemy znieczulenie miejscowe systemem Quicksleeper 5 — komputerowo kontrolowane, bez bólu i pieczenia podczas iniekcji. Przy małych, powierzchownych ubytkach w szkliwie znieczulenie może być zbędne — decydujemy po ocenie klinicznej i preferencjach pacjenta.

Opracowanie ubytku. Usuwamy zmienioną próchnicowo tkankę wiertłem i instrumentami ręcznymi. Przy próchnicy głębokiej stosujemy podkład z wodorotlenku wapnia lub MTA chroniący miazgę. Opracowanie ubytku przy kompozycie jest oszczędniejsze niż przy amalgamacie — adhezja kompozytu nie wymaga podcinania ścian dla mechanicznej retencji.

Odbudowa kompozytem. Trawimy szkliwo kwasem ortofosforowym, aplikujemy primer i bond, następnie nakładamy kompozyt warstwami — każda warstwa o grubości 1–2 mm naświetlana oddzielnie eliminując naprężenia polimeryzacyjne. Modelujemy kształt anatomiczny zęba, sprawdzamy kontakty zgryzowe i polerujemy powierzchnię do gładkości szkliwa.