Proteza na implantach — dlaczego implanty zmieniają komfort użytkowania protezy?
Tradycyjna proteza ruchoma opiera się na błonie śluzowej i kości wyrostka zębodołowego. Problem polega na tym że kość bez bodźca — a takim bodźcem jest naturalny korzeń zęba lub implant — stopniowo zanika. Im dłużej pacjent nosi tradycyjną protezę, tym bardziej zmienia się podłoże kostne, tym gorzej proteza przylega i tym częściej wymaga podścielenia lub wymiany. Efekt błędnego koła: proteza jest niestabilna, pacjent ogranicza dietę, unika twardych pokarmów, traci pewność siebie podczas jedzenia i mówienia.
Implanty zębowe wszczepione w kość szczęki lub żuchwy tworzą stałe punkty zakotwiczenia dla uzupełnienia protetycznego. Proteza oparta na implantach — czy to zatrzaskowa, czy stała — nie przemieszcza się podczas jedzenia i mówienia, nie wymaga past klejących i aktywnie stymuluje kość zapobiegając jej zanikowi. Protezy na implantach planujemy z diagnostyką CBCT 3D wykonywaną w gabinecie — zarówno etap implantologiczny jak i protetyczny realizujemy w jednym miejscu.
Rodzaje protez na implantach — zatrzaskowa, belkowa, hybrydowa, All-on-X
Wybór konstrukcji protetycznej na implantach zależy od liczby wszczepionych implantów, ilości zachowanej kości i oczekiwań pacjenta co do stałości uzupełnienia.
Proteza zatrzaskowa (overdenture) opiera się na 2–4 implantach z zatrzaskami kulkowymi lub systemem locator. Jest uzupełnieniem ruchomym — zdejmowanym przez pacjenta — ale znacznie stabilniejszym niż tradycyjna proteza bez implantów. Odpowiednia dla pacjentów szukających kompromisu między komfortem a kosztem leczenia.
Proteza belkowa opiera się na belce (tytan lub stal, frezowana lub odlewana) łączącej 3–4 implanty, do której zatrzaskuje się uzupełnienie. Zapewnia wyższą stabilność niż system zatrzasków kulkowych i równomierniej rozkłada siły żucia na implanty. Co ważne, w górnej protezie podniebienie jest wolne (nie przykryte protezą) co umożliwia pełne odczuwanie temperatury i smaku pokarmów.
Proteza hybrydowa to rodzaj protezy ruchomej (zdejmowanej przez pacjenta) łącząca zalety belki tytanowej oraz dodatkowych elementów retencyjnych, np. rygli.
Uzupełnienie typu All-on-X to stałe uzupełnienie całego łuku (np. most 12-zębowy) na 4–6 implantach — osadzane przez lekarza, nie zdejmowane przez pacjenta (zdejmowane jedynie przy corocznym „serwisowaniu” w gabinecie). To rozwiązanie dające najlepsze rokowanie funkcjonalne i estetyczne przy bezzębiu.
Jak przebiega leczenie — od implantów do gotowej protezy?
Diagnostyka CBCT i plan leczenia. Tomografia CBCT wykonana w gabinecie pokazuje dostępną objętość kości, lokalizację nerwu zębodołowego dolnego i dna zatoki szczękowej. Na tej podstawie planujemy liczbę i pozycje implantów oraz rodzaj uzupełnienia protetycznego.
Wszczepienie implantów. Zabieg chirurgiczny w znieczuleniu miejscowym Quicksleeper. W zależności od ilości kości wykonujemy jednocześnie lub poprzedzająco augmentację lub sinus lift. Po wszczepieniu implantów następuje okres osteointegracji — 12–16 tygodni.
Etap protetyczny. Po potwierdzeniu osteointegracji pobieramy wycisk lub skan 3D z pozycjami implantów. Technik dentystyczny wykonuje konstrukcję protetyczną dopasowaną do łączników na implantach. Osadzamy uzupełnienie i sprawdzamy okluzję.
Kontrole. Regularne wizyty kontrolne co 6 miesięcy — ocena stanu implantów, dziąseł wokół implantów i stanu uzupełnienia protetycznego.
