Czym jest All-on-4 i All-on-6? Na czym polega różnica?
All-on-X to nazwa rodziny protokołów implantologicznych, w których pełna rekonstrukcja łuku zębowego (wszystkie zęby w szczęce lub żuchwie) opiera się na minimalnej liczbie implantów. Cyfra w nazwie oznacza ich liczbę: cztery w protokole All-on-4, sześć w All-on-6.
W klasycznym All-on-4 dwa implanty przednie wszczepiane są pionowo, a dwa tylne pod kątem 30–45 stopni — co pozwala ominąć zatokę szczękową i uniknąć konieczności sinus liftu nawet przy umiarkowanym zaniku kości w odcinku bocznym. All-on-6 stosuje się przy większej dostępności kości lub gdy konieczne jest rozłożenie sił żucia na większą liczbę punktów podparcia — zwiększa to stabilność uzupełnienia i jego długoterminową przewidywalność.
Na implantach osadzana jest stała konstrukcja protetyczna — most pełnoukowy — która nie jest zdejmowana przez pacjenta. Działa, wygląda i czuje się jak własne zęby.
Dla kogo jest leczenie All-on-X?
Protokół All-on-4 i All-on-6 jest rozwiązaniem dla pacjentów, którzy:
utracili wszystkie zęby w jednym lub obu łukach i noszą protezę ruchomą, która jest niestabilna, sprawia ból lub ogranicza jedzenie i mówienie — albo planują całkowitą ekstrakcję zębów z powodu zaawansowanej choroby przyzębia, próchnicy lub złamań korzeni i chcą od razu stałe uzupełnienie — albo mają już tradycyjne implanty pojedyncze, ale brakujące zęby są zbyt liczne, by każdy uzupełniać osobno.
All-on-X sprawdza się zarówno przy bezzębiu istniejącym od lat, jak i w przypadkach, gdy ekstrakcja pozostałych zębów i wszczepienie implantów odbywa się podczas jednej sesji operacyjnej (protokół immediate loading — natychmiastowe obciążenie).
Protokół All-on-X w Stomatologii Krzemień — od diagnostyki do stałych zębów
Konsultacja i CBCT 3D. Każdy przypadek All-on-X zaczynamy od tomografii komputerowej wiązki stożkowej. Na jej podstawie oceniamy dostępną objętość kości, planujemy pozycje i kąty implantów oraz ustalamy, czy potrzebna jest wcześniejsza lub jednoczesna augmentacja. Planowanie w oprogramowaniu 3D eliminuje zaskoczenia w trakcie zabiegu.
Zabieg chirurgiczny. Wszczepienie implantów odbywa się w znieczuleniu miejscowym (Quicksleeper 5). W tym samym dniu, po osiągnięciu przez implanty odpowiedniego momentu wkręcania, osadzamy tymczasowy most pełnoukowy — pacjent wychodzi z gabinetu ze stałymi zębami. W zależności od ilości kości i planowania, ekstrakcje pozostałych zębów mogą być wykonane w tej samej sesji.
Gojenie i most tymczasowy. Przez pierwsze 3–6 miesięcy pacjent użytkuje most tymczasowy (akrylowy lub kompozytowy), który chroni implanty podczas osteointegracji i jednocześnie spełnia funkcje estetyczne i żuciowe. Dieta jest wtedy mniej obciążająca mechanicznie — unikamy twardych i lepkich pokarmów.
Finalny most protetyczny. Po potwierdzeniu pełnej osteointegracji (kontrola CBCT lub RTG panoramiczne) wymieniamy most tymczasowy na ostateczny — najczęściej cyrkonowy lub tytanowo-cyrkonowy — precyzyjnie dopasowany estetycznie do rysów twarzy, koloru skóry i oczekiwań pacjenta.